خورندگانش جايز نيست ، گرچه براى ديگران جايز است ولى بر پوست هندوانه و خربزه و مانند اين‌ها كلًا جايز است زيرا اين‌ها هرگز معمولًا خوردنى نيستند و خوردنى شدنشان به‌صورت مربا كردن آن‌ها را به‌حساب خوردنىها نمىآورد و در اين مسأله نيز مانند مسأله قبل سزاوار است در غير حالت ضرورت به‌اين‌ها نيز سجده نكنند . مسأله‌ى 297 - سجده بر هر كاغذى جايز است ، چه از پنبه و مانند آن درست شده باشد يا از چيزهايى ديگر ، زيرا نص « كاغذ » مطلق و شامل بر هر كاغذى هست ، و نيز اگر هم اصلش پوشيدنى باشد ، اكنون كه از امكان پوشيدن بيرون رفته و معمولًا نمىشود آن را به‌سادگى به‌حالت پوشيدنى برگرداند ، ديگر پوشيدنى نيست ، كه بنابراين بر فرش و زيلو نيز مىتوان سجده كرد . مسأله‌ى 298 - اگر چيزى كه جايز است بر آن سجده كند در دسترسش نيست ، مىتواند بر چيزهاى ديگر به‌ترتيب نزديك و دور سجده كند ، و اگر هيچ‌يك ممكن نشد بر پشت دستش ، و در نهايت بر مانند عقيق و فيروزه سجده كند ، و سجده بر مانند فرش و زيلو كه در حال عادى هم اشكالى ندارد اين‌جا بر ساير اين چيزها مقدم است . مسأله‌ى 299 - اگر در سجده‌ى اول سجده‌گاه بر پيشانيش بچسبد براى سجده دوم لازم نيست آن را از پيشانى برداشته بر زمين گذارد ، زيرا وظيفه تنها اين است كه سجده بر چيزى باشد كه جايز است ، و نه آن كه حتماً اكنون مجدداً بر آن قرار گيرد ، و بالاخره اطلاق دليل ، اين‌جا سجده‌ى دوم را تصحيح مىكند ، و سجده بر جايگاه درستش قرار دارد . مسأله‌ى 300 - اگر در بين نماز چيزى كه بر آن سجده جايز است ناخواسته از دسترسش خارج شود و نتواند به آن دست يابد نمازش درست است و بايد بر چيزهاى ديگر كه در مسأله‌ى گذشته گذشت سجده كند . مسأله‌ى 301 - چيزى كه بر آن سجده مىكند بايستى پاك و پاكيزه و مباح باشد مگر در حالت ضرورتى كه خود موجب آن نشده باشد ، و چنان كه چيز ناپاك يا غصبى در اصل نبايد از سجده‌گاه‌هاى نماز باشد ولى الآن وقت تنگ است و چيز پاك و مباحى كه